Rzekotka, Hyla Laurenti, 1768

Poniższe zdjęcia mogą należeć do dwóch, morfologicznie i ekologicznie bardzo podobnych gatunków: rzekotki drzewnej (Hyla arborea) lub rzekotki wschodniej (Hyla orientalis). Do niedawna były one łączone w jeden gatunek. Płazy te zamieszkują duże obszary Europy, od Portugalii aż do krańców kontynentu i zachodniej Azji (Azerbejdżan), na północy sięgają Danii.

Charakterystyka gatunku

Rzekotki to niewielkie płazy o długości ciała od 3 do 5 cm. Posiadają długie kończyny, których palce zaopatrzone są w przylgi. Skóra jest cienka, delikatna i gładka. Podstawowym kolorem ciała jest zielony, jednak może on ulegać zmianom w zależności od bodźców zewnętrznych oraz stanu fizjologicznego i emocjonalnego osobnika. Charakterystyczną cechą rzekotek jest ciemna linia brzeżna biegnąca wzdłuż boków ciała.

Są to płazy ciepłolubne, które poza okresem rozrodczym prowadzą lądowy tryb życia. Wyróżniają się głównie nadrzewnym trybem życia, a dzięki ubarwieniu maskującemu mogą być stosunkowo powolne. Dzięki przylgom potrafią skutecznie przyczepiać się do pionowych powierzchni. Zamieszkują głównie niziny i wyżyny, unikając terenów otwartych i pozbawionych roślinności. Rozmnażają się w naturalnych zbiornikach wodnych o dużej ilości roślinności, zwłaszcza w takich, w pobliżu których występują zakrzewienia, jak np. stawy.

W Polsce rzekotki objęte są ścisłą ochroną gatunkową.